Onlar Çocuk!

Onlar Çocuk!

Yüreğim yanıyor içim acıyor. Her geçen gün basın yayın yoluyla ya da yaşadığımız gördüğümüz şehirde cinayet kurbanı çocuklar, şiddete maruz kalan çocuklar, pedofili kurbanı çocuklar… Küçücük bedenlere kıyan caniler, dokunmaya kıyamazken anne sütü kokan bedenlere kıyan sapıklar… Bu insanlıktan çıkmışlara uygulanacak tek yol idam olmalı. Ülkemizde kaldırılmasına en çok sevinenlerden biri bendim. İnsan insana yapamaz bunu yapmamalı derdim. Ancak bunun affı olmamalı çocuklara uzanan eller en ağır idam cezasıyla infaz edilmelidir.

Cahit Sıtkı TARANCI’nın ”çocukluk” şiirinin bir bölümüyle noktalanıyorum:

Affan Dede’ye para saydım,
Sattı bana çocukluğumu.
Artık ne yaşım var, ne adım;
Bilmiyorum kim olduğumu.
Hiçbir şey sorulmasın benden
Haberim yok olan bitenden.

yazan: F. Derya KARACAN

Previous sıcaklık artışının çocuklara etkisi
Next sonra

Yorum Yok

No Comments Yet!

You can be first to comment this post!

Leave a Reply