Engel Ustaları

Engel Ustaları

İki gündür annemi hastaneye götürüyorum. Her yer mi bize engel olur. Başta insanlar sonra insanların ürettikleri.. Hastanenin kapısından içeri gireceğiz tekerlekli sandalye ile hastanenin döner kapısından zaten geçemiyoruz. Hadi bildiğimiz alışık olduğumuz kapıdan geçelim dedik orda da halı gibi metalle sözde görüntüsü olan ancak sandalyeyi sürmekte zorlanacağımız bir şeyle karşılaştık. MR, ultrason, eeg, tahlil derken asansöre binerek ancak işlerimizi halletmemiz gerekiyor. Hayda birde asansörün girişi daracık mı ha bir gayret gir içeri hadi bindin asansöre eyvah birde çıkması var hadi bakalım çık çıkabilirsen. Bir de asansörde insanlar varsa kenara asla çekilmezler. Neyse radyoloji bölümüne doğru yol alıyoruz. Sandalyeyi sürüyorum yol vermemi bekleyen insanlara ne söylemeli sadalyeyi bir o yana bir bu yana çekiştirerek ins(an)anlara yol da verdik, güç bela işlemlerimizi yaptırdık.

Çalışanlar doktorlarımız gayet ilgili saygılı bir o kadar da yardımcı oldular, bunu söylemeden geçemeyeceğim. Ancak lavaboya gitmemiz gerektiğinde ise sözde engeliler için düzenlenmiş lavabo da klozetin yan tarafındaki tutunma çubuğu sadece sağ taraftaydı, hani bunun sol tarafta olanı. Annem lavaboyu görünce eyvah düşersem dedi çünkü annemin sağ tarafı felçli. Akıl alıyor mu tutmayan eliyle sağ taraftaki çubuğa tutunmasını ee tutamayacak tabiki. Korkma bir tanem ben yanındayım dedim demesine de ya ben olmasam ya engeli olanlar yalnız olsa . Ne yapacak/lar? Bu lavaboyu yapan usta sorumlu her kimse bunu hiç mi düşünemedi? Bir başka sorun ise şehrimdeki metroda metroya giriş bölümünde engelli işareti varken tam tersine de metrodan inerken aynı giriş noktasının kapısı diyelim buna arkasında çıkış yazıyor. Bu demek oluyor ki metroya engelli binmek için buradan geçerken aynı noktadan metrodan indikten sonra engelsiz bir insan metro çıkışını yapacak. Karşılaşma zıtlaşma noktasına bak(!) Bunlar hiç mi düşünülmüyor. İnsanlar iyice kör mü oldu! İlla engelli mi olmamız bu kötü şeyleri yaşamamız mı lazım.
Aşık Veysel ‘’ Anlatmam derdimi dertsiz insana dert çekmeyen dert kıymeti bilemez.’’ diyor. Herkes yaşadığını bilir, derdin kıymeti vardır çeken bilir. Yaşamak gerekmiyor yaşamamız gerekmiyor sadece görmek ve duyarlı olmak gerekiyor. Beynimize engel koymamak gerekiyor. Engel ustası olmanın lüzumu yok!

YAZAN:F. DERYA KARACAN

Previous Martının Gözyaşları
Next Meleğim...

Yorum Yok

No Comments Yet!

You can be first to comment this post!

Leave a Reply