Gözyaşları Bebek Kokuyordu

Gözyaşları Bebek Kokuyordu

Gözlerinden akan damlaların her biri bebek kokuyordu

Görenler gözyaşı sanıyordu

Oysa o gözyaşlarında annesinin dokunuşunu buluyordu

O gezindiği kaldırım taşlarının köşelerine

Lokantanın birinde çalışan garsonun başını okşayarak verdiği küp şekeri bir kez daha avuçlamak umudunu sığdırıyordu

Oysa ne önünde duran lavanta kokulu çocuğun giysileri ilgisini çekiyordu

Ne de annesinin her iki çocuğa şaşkın bakışlarının acısı

Elleri yüzü kirliydi

Ayağı numarasını deneyip beğeneceği ayakkabılara yabancı

Elbisesi yırtıktı eskimişti ama kokuyordu

Hala bebek kokuyordu

Teni, gözyaşları ve nefesi..

Yazan: F. DERYA KARACAN

(Fotoğraf:Serdar BAYRAM)

 

 

 

Previous İyi ki Şairler var:Sende, seni...
Next Gülüncündeyim

Yorum Yok

No Comments Yet!

You can be first to comment this post!

Leave a Reply