Ayakkabı

ayakkabı
Bir oraya bir buraya çekiştiriyor

İçimdeki çocuk parkının sesleri
Orta noktasındayım yalnızlığımın
Sesler bedenimi sarıyorda
Kulağıma çarpmadan dönüyor
Tercih değildi bu yalnızlık
Zoraki zorunluluk
Adımlarım ilerlemiyor direniyor
Hangi ayakkabının ucunda duracağını bilmiyor
Ayağıma bağlı ipler
Bir oraya bir buraya çekişitiriyor
Yok yok
Ucunda duracak ayakkabı yok

YAZAN: F. DERYA KARACAN

Previous Sen giderken
Next Sözcükler

Yorum Yok

No Comments Yet!

You can be first to comment this post!

Leave a Reply