yüreğimde yılkı atları koşuyor

yüreğimde yılkı atları koşuyor

Bu aralar kendime fazla geliyorum.
Yüreğimde yılkı atları koşuyor.

Uçsuz bucaksız bir ormanın kopkoyu yeşilinde bu aralar kaybolmak istiyorum.
Yanımda yalnızca bana benzeyenlerle ve kendimle rüzgarla yarışırcasına, rüzgar
tenimi yırtarcasına koşmak istiyorum. Birikmişlerimi atarcasına yelelerimi
uçuşturmak istiyorum.

Bu aralar kendime fazla geliyorum.
Yüreğimde yılkı atları koşuyor.

Kalabalıklar puslanıyor, insanlar benzerleşiyor. Koca koca binalar arasındaki
yapaylıklardan uzaklaşmak istiyorum. Sokaklar gittikçe daralıyor, yollar
kısaldıkça kısalıyor. Sokaklara yollara sığamıyorum. Uçaklar ufalıyor,
gökyüzünde kayboluyor. Sesler gittikçe birbirine karışıyor.

Bu aralar kendime fazla geliyorum.
Yüreğimde yılkı atları koşuyor.

Yalanlardan, yandıranlardan kaçıp bir çocuğun elinde balon olmak istiyorum.
Dünya sadece çocuk gülüşleriyle şenlensin istiyorum. Çocukluk hayalim olan çikolatadan
evler, şekerden ağaçlar olmasını istiyorum. Annemin kucağında uyumak ve bir
daha da uyanmamak istiyorum.

Bu aralar kendime fazla geliyorum.
Yüreğimde yılkı atları koşuyor.

YAZAN: F. DERYA KARACAN

Previous Yağmur
Next hoş geldin bir tanem

Yorum Yok

No Comments Yet!

You can be first to comment this post!

Leave a Reply